Aan de dood ontsnapt

OK, we zaten drie terrassen verderop. En doden zijn er niet gevallen. Maar toch hadden we het idee dat we aan de dood ontsnapten vanmiddag. Laten we het erop houden dat de bestuurder van deze Subaru niet in de gaten had dat de weg een bocht naar rechts maakte. Hij ramde een houten paaltje uit de grond, stoof zo’n tien meter over een terras, daarbij een aantal mensen, tafels en stoeltjes meeslepend. De Subaru kwam tot stilstand bovenop een plantenbak. Ambulances ontfermden zich over slachtoffers.

Ted op visite

Vandaag kwam Ted op visite. Hij is een vriend, een blog-collega en de levensgezel van SANCO-collega Clare. Hij deed er nogal nonchalant over, maar eigenlijk vond hij het maar wat stoer. Een commissie-visitorsbadge, eten in de commissie-kantine en na afloop ook nog een kop thee in de commissie-koffiecorner. Met melk, want daar houden Britten van.

Patser

Sinds ik in Istanbul ben geweest, zou je me een patser kunnen noemen. Daar zijn meerdere redenen voor. De trip naar Turkije was natuurlijk al een patseractie. Een dikdoenerij, een brasserij en geconsumeer die wellicht wat teveel van het goede was. Vooral als je bedenkt dat er in mei een weekje Kroatië op het voorlopige programma staat. In Istanbul heb ik daarbij ook nog een nieuw horloge aangeschaft. Ik ben daardoor niet alleen een patser. Ik heb nu ook nog de looks van één. Een knots van een ding is het. Gelukkig kostte hij maar vijfentwintig euro. En mooi dat ie is!