Hij twit

Sinds een week staat in de rechter balk van deze website zijn laatst geplaatste Tweet. Ja mensen, Digitale Menno gaat met zijn tijd mee. Hij twit. Het is een extra service voor zijn fans. Zo zijn ze nog beter, nog sneller, op de hoogte van wat hij doet, wat hij ziet, wat hij hoort, wat hij ruikt, wat hij voelt, wat hij proeft, wat hem bezighoudt. Sinds hij een iPhone heeft aangeschaft is hij voortdurend op de hoogte van wat er in de wereld gebeurt. Het zou te eenzijdig zijn om dat ding alleen daarvoor te gebruiken. De wereld mag ook weten wat er met hem gebeurt. Nog drie weken laat hij dit experiment duren. Laat hem weten wat je ervan vindt.

Gemêleerd

Gisteren heb ik voor het eerst in mijn leven een jazz festival bezocht. The Hague Jazz in het World Forum in Den Haag. Nee, ik ben geen uitgesproken liefhebber van die muziekstijl, maar een vriendin van me wilde erheen, en ik verbreed graag mijn horizon. Zo luisterde ik naar the Syndicate, the Yellowjackets (foto), Ivan Lins met het Metropole Orkest, klein stukje George Duke, Trijntje Oosterhuis en het Karel Boehlee Trio, Sinas, Sabrina Starke, de Tiny Little Bigband, Snowboy, Boris, Ibrahim Maloof en tenslotte de Schäll Sick Brass Band. Ja, heel gevarieerd. Het leek wel of we rondliepen in IKEA of zaten te eten bij McDonalds, zo gevarieerd was ook het publiek. De keurige D66 stemmers liepen er rond, met een netjes gestreken overhemd en en een colbert, sommigen zelfs met een stropdas. Maar ook de wat vatsige wereldvreemde vijftiger in een ruitjesblouse kwam je dr tegen. Net als hippe twintigers, grijze oude omaatjes en Hagenezen met tattoos en gouden oorringen. Prima locatie dus om foto's te maken. Ik had mijn iPhone bij me, met een ingebouwde prutcamera.

Swastika

Nee, met dit tekstje wil ik u niet de zegeningen van het nationaalsocialisme of Falun Gong aan de man brengen. Deze paaltjes, die doen denken aan het logo van beide 'bewegingen', staan op de Beestenmarkt in Delft. Op die markt worden niet langer beesten verhandeld. Onder de platanen is nu vooral ruimte gemaakt voor de terrassen van de horeca-zaken. Vandaag was het heerlijk weer om er even te zitten. Bij het verlaten van het plein stuitte ik dus op deze paaltjes. Mijn camera had ik (dom dom dom) niet bij me, maar gelukkig heb ik dan altijd (sinds vorige week) een iPhone bij de hand (meestal zelfs in mijn hand).

Wat zijn dat voor vreemde paaltjes?
Zijn het een soort van Amsterdammertjes, overgebleven uit WO II?
Neen.

Beetje in de weer met Google en je weet dat de paaltjes destijds (tot 1973) onderdeel waren van een ingenieus systeem om de verschillende beesten van de verschillende handelaren uit elkaar te houden. Handig hoor. Maar moeilijk in een tekstje uit te leggen.
Zo, met een plaatje, is het mysterie ook voor u helemaal opgelost.