woensdag 19 december 2012

Betaald parkeren

In Guyana bestaat het concept 'betaald parkeren' nog niet. En als het zou bestaan, dan kon Menno Digitaal de boetes gewoon negeren. In Nederland is de parkeermeter een belangrijke gemeentelijke inkomstenbron en heeft digitale Menno geen diplomatieke status. Twee elementen om voortaan nog beter rekening mee te houden. Ik gooide gisteravond heel braaf 6 euro (!) in de automaat in een Haagse volkswijk. Maar het was onvoldoende. Tussen de eerste en de tweede drie euro stond ik 1 uur en 36 minuten zwart geparkeerd. Bij daglicht vanochtend zag ik pas dat het de parkeerwachter had behaagd. 55.70 euro naheffing parkeerbelasting. Daar komen natuurlijk de administratiekosten van de firma Hertz nog bij. Jammer is dat.

zondag 16 december 2012

Schoone Lugt


Sinds kort ben ik de eigenaar van een boek van 11 kilo. Inderdaad, een atlas. De Grote Atlas van de West-Indische Compagnie. Niet alleen zwaar, maar ook erg mooi. Vooral ook mooi omdat er kaarten van Guyana in staan, of beter van Berbice, Essequibo en Demerara. Vandaag heb ik er voor het eerst in gebladerd.
Het detail van de kaart hierboven (pagina 136) stamt uit 1774-1775. Het is de monding van destijds de Demerary rivier (tegenwoordig Demerara rivier genaamd), met langs de rivier en de Atlantische kust in vrolijke kleuren de verschillende plantages weergegeven. Blijzigt is nu een buitenwijk van Georgetown, Blijgezigt genaamd. Leliendaal, heet tegenwoordig Liliendaal. Ik wijdde er al eerder eens een blogje aan. Tussen beide plantages heeft de ingenieur van de West-Indische Compagnie, ene meneer Heneman, een plantage getekend waarvan ie de naam niet wist. Jammer meneer Heneman. Het heette destijds waarschijnlijk Schoone Lugt, vandaag Bel Air. Ik woon er.

vrijdag 7 december 2012

Mister Sonny


Hij zat op zijn veranda toen ik door zijn (en mijn) straat liep.

"Goedendag meneer, waar neemt u foto's van? Komt u anders even binnen, dan praten we even."

Mister Sonny woont zijn hele leven al in dit huis.  Hij is er kleermaker, al 48 jaar. De naaimachine staat in zijn woonkamer. Destijds naaide hij de kostuums van onze beroemdste straatgenoot, de president van Guyana. Maar Dr Jagan is overleden, zo vertelde Mister Sonny me. En veel van Mister Sonny's vrienden en zijn zes kinderen hebben Guyana verruild voor Amerika. Maar hij is onze straat trouw gebleven. En nog altijd naait ie. Niet meer zo veel. En geen hele kostuums meer. Want hij wordt toch al wel een beetje oud. Maar een overhemd, of een broek, iets wat in een dag af kan, daar draait Mister Sonny echt zijn hand niet voor om hoor!