dinsdag 29 maart 2011

Duetichem



Nee dit zijn niet Willem Mahulette, de verzorger van De Graafschap en Youssouf Hersi, middenvelder bij dezelfde club. Ze lijken wel wat op beide heren. En ze komen ook uit Doetinchem. Maar ze zijn het niet. Ze wonen in Doetinchem aan de Berbice rivier, een voormalige plantage in het oosten van Guyana.



Er wonen in totaal een man of acht in Doetinchem. Niet genoeg voor een elftal. Maar ze hadden wellicht spelers weten te ronselen bij buurplantage 'Kortberaad' of 'De Kinderen'. Achter de enige twee huizen van Doetinchem hebben we nog even gezocht naar een klein Vijverbergje, maar die hebben we niet aangetroffen. Op het kaartje van de regio is te zien dat Anfield en Highbury niet ver van Doetinchem afliggen (elk zo'n 200 meter), maar ook hier geen voetbaltempel. Het is met andere woorden een raadsel wat ze in Doetinchem met een shirt van De Graafschap moeten. Maar het hing er wel, tussen de kokospalmen. Droogt snel bij bijna 40 graden.

donderdag 24 maart 2011

Qik (10)

Mijn vaste lunchpartner A. heeft het niet zo op Qik Serve, op de hoek van Camp Street en South Road. Maanden geleden schoven we er eens aan voor de lunch, en wat hem betreft was dat meteen de laatste keer. Omdat ik vandaag tijdens het lunchuur zat te vergaderen, at ik niet gezamenlijk met A., maar alleen. Een prima gelegenheid om voor dit blogproject nog eens een bezoek te brengen aan de zaak.


Qik is onderdeel van een keten. Er zijn twee vestigingen in Georgetown. Eén op Main Street (ongeveer tegenover New Thriving) en dus één op Camp Street, op loopafstand van mijn kantoor. Buiten de hoofdstad staat er ook een Qik Serve in New Amsterdam. De keten is onderdeel van Banks D.I.H., in de volksmond Banks. Ze zijn vooral bekend van het bier dat ze produceren (Banks Beer en Banks Premium Beer), maar ze zijn ook de producent van Coca Cola in Guyana en van rum (D’Aguiar’s XM), van drinkwater, brood en koekjes. Daarnaast hebben ze dus een paar restaurants. Ze importeren van alles en nog wat (bijvoorbeeld melk, vruchtensap en Absolut Wodka). Bovendien hebben ze een meerderheidsbelang in een commerciële bank (nee, die bank heet niet Banks maar Citizens' Bank). Met andere woorden; Banks D.I.H. is het grootste bedrijf in Guyana. De oprichter van een belangrijk onderdeel van het conglomeraat is de Portugese Guyanees d’Aguiar. Ik ga me nog eens wat verder in die man verdiepen. Het was niet alleen de eerste serieuze industrieel in Guyana, hij bezat ook een krant en speelde een belangrijke rol in de politiek van Guyana van de jaren zestig, direct na de onafhankelijkheid.

Sorry, ik wijd uit. Ik zou het over een lunchgelegenheid hebben. Qik Serve dus. Ook deze zaak heeft erg veel weg van een snackbar. Het is niet het troetelkindje van de firma Banks. De tent is smerig en vervallen en ronduit ongezellig. Het personeel kan duidelijk aan klantvriendelijkheid winnen (of is dat te ambitieus gedacht?). Het eten is er niettemin best aardig. Ik was laat, dus de keus was beperkt. Ik nam cookup met kip en een gefrituurd visje. Lekker pittig. Als ik een zaak niet helemaal vertrouw, wat de hygiëne betreft, en dat gebeurt me hier nog al eens, dan neem ik er een colaatje bij (Coca Cola van Banks). Geen last van maag en darmen gehad vanmiddag. Misschien kom ik nog wel eens terug.

Ambiance: 4
Keuken: 7
Service: 4
Prijs: 7







woensdag 16 maart 2011

German's Restaurant (9)
























Terwijl er een kerncentrale in brand staat in Japan, terwijl Gaddafi Libische steden bestook en terwijl zich ook in Guyana langzaam een ware ramp voltrekt, blijf ik, alsof er niets aan de hand is, fijn verslag uitbrengen van bezoekjes aan lunchgelegenheden in Georgetown.

Over de eerste twee rampen praat Astrid Kersseboom je wel bij. Voordat ik de lunch bespreek, zal ik toch kort even de ramp in Guyana beschrijven: Het regent. Al een paar maanden. Niet onophoudelijk, maar geregeld. Vrijwel iedereen in dit land woont langs de kust, onder zeeniveau. Een zeedijk beschermt tegen de oprukkende zee. Overvloedig regenwater stroomt door sluizen bij eb de zee in. Bij vloed stroomt het naar een soort van reusachtig overloopgebied. Een stelsel van kanalen en meren, buiten de hoofdstad. Deze zogenaamde 'conservancy' is sinds vanmiddag helemaal vol. Hij is dus te klein, of tijdens eb zijn er te weinig uitgangen om hem snel leeg te laten lopen. Of het regent natuurlijk simpelweg te veel. Het gevolg is dat deze plas water overstroomt richting bewoond gebied. Er zijn al duizenden mensen getroffen. Ze kunnen hun huis niet meer in, ze zijn hun oogst kwijt. Het leed voltrekt zich nu nog vooral in de buitendorpen, maar bij aanhoudende regen loopt ook Georgetown verder onder. Morgen ga ik hamsteren.

Dan, ook belangrijk, de lunch. Vandaag was ik in German's Restaurant. De zaak heeft een soort van snackbarinrichting, maar ze verkopen vooral soep. Enorm grote borden. Kippensoep en rundvleessoep. Smakelijk, maar te lomp. Niet met stukjes vlees, maar met hele runderlappen. Niet met stukjes, maar met hele aardappelen. En er zitten ook een soort van reusachtige meelballen in. De aankleding van de zaak is op zich wel aardig. Er hangen moderne lampen, en de tafels en stoelen zijn nieuw. Er hangen zelfs fotolijstjes aan de muur. Maar het is er druk en het is er te groot en te onrustig. Het is een komen en gaan van mensen. Er staat een lange rij klanten bij de kassa. Er schalt muziek door de zaak. Ik weet het niet. De zaak mist iets. Morgen gauw weer eens ergens anders eten.

Ambiance: 5
Keuken: 6
Service: 6
Prijs: 7